Eerder heb had ik al eens gezegd dat er in Indonesië aan familie geen gebrek is. Vandaag zouden we zoveel mogelijk familieleden in Grobogan bezoeken. Ondertussen waren mijn gedachten ook bij mijn familie in Nederland, met name bij mijn dochters Joanne en Ajanna. Zij hadden vandaag wedstrijd met Twirlvereniging Bolsward in Marknesse, maar uiteraard kon ik daar vandaag niet bijzijn.
Om het kwartaal houdt familie Radjiman een ‘officiële’ familiebijeenkomst. Ik schrijf ‘officieel’, want in Indonesië zijn er uiteraard geen regels waar je aan moet voldoen om aan familiebijeenkomst ‘officieel’ te houden. Toch behoort zo’n familiebijeenkomst tot de vele Javaanse tradities die onze familie zo in ere houdt. Zo’n KUMPULAN (bijeenkomst) TRAH (van familie) RADJIMAN- MARYATI, heeft altijd vaste onderdelen.
Na de lunch werden we van tafel geplukt en moesten we (de gehele Zweedse delegatie en ik) buiten op een rijtje staan. We stonden amper opgesteld of één voor één kwamen alle familieleden voorbij om ons één voor één een hand te geven, te bedanken om daarna ook echt te vertrekken.