Categorie: Reis 2019

  • Tegemoetkoming China Airlines

    Tegemoetkoming China Airlines

    Een tijdje geleden (https://bit.ly/2VAHval) schreef ik hoe ik probeerde 600 euro te claimen bij China Southern wegens de opgelopen vertraging waardoor ik meer dan 9 uur later dan gepland aankwam in Jakarta. Destijds beloofde ik hier op Facebook te vertellen hoe dit zou aflopen. Voor de mensen die geïnteresseerd zijn in de lange versie: zie de complete mailwisseling hieronder met China Southern. De korte versie: vorige week mocht ik het geld ontvangen! 👍 —- Van: station@csair.nl Verzonden: vrijdag 29 maart 2019 16:14 Aan: tim@dondorp.frl Onderwerp: RE: Delayed flight CZ308/28FEB2019 Dear Mr. Dondorp, Thanks for your e-mail. We have received your documents properly and they will be sent to our financial department. According to our financial department’s procedure, in general, after checking all the details are correct, the money will be transferred in 1-2 months. Please be patient for that. Thanks a lot for your understanding. On behalf of China Southern Airlines, we do apologize again for the inconvenience of this long delay. Best regards, Passenger Service China Southern Airlines Amsterdam Office WTC Schiphol A6 / Schiphol Boulevard 287 1118 BH Schiphol Airport / The Netherlands Phone: +31 20 4120302 global.csair.com Connect with us: This e-mail and possible attachment may contain confidential information intended for the addressee only. In case you are not the intended recipient, please note that no part of the e-mail or attachment may be disclosed, copied or distributed. Any other action related to this e-mail or attachment is prohibited, and may be unlawful. If you have received this e-mail by error, please notify the sender by return e-mail, and delete this message. From: tim@dondorp.frl [mailto:tim@dondorp.frl] Sent: vrijdag 29 maart 2019 01:18 To: station@csair.nl Subject: RE: Delayed flight CZ308/28FEB2019 Dear China Southern Airlines, Thank you for accepting my claim. Please refer to the appendices for the information you have requested. Can you please let me know within what period my claim will be paid out? Kind regards, Tim Dondorp Van: station@csair.nl Verzonden: donderdag 28 maart 2019 17:07 Aan: tim@dondorp.frl Onderwerp: RE: Delayed flight CZ308/28FEB2019 Dear Mr. Dondorp, Thanks for your email and comments, we totally understand the situation. Without recognizing to be obliged to do, but to compensate you for all the troubles you experienced, according to the regulation, we can offer you 600 Euro as compensation. Before we start the procedure we need: 1) Copy of the passport. 2) Copy of the boarding pass. 3) Completely (and digitally) fill out the release declaration form attached with the signature (we suggest that you reply us with claim passenger’s own personal bank account information to avoid extra procedure). According to our bank regulation, we only can transfer EUR. The compensation transfer will be automatically considered in EURO. We do NOT accept other currency. If you are not sure of the bank information, please double check with the bank. In the case the compensation is returned caused by the incorrect bank information, all the extra cost (incl. bank administration cost, return charge) will be charged by the passenger. In the case the account holder and the claim passenger are not the same person, we need extra documents as below: 1. Copy of the passport for claim passenger (together with the signature page) 2. Copy of the passport for the account holder (together with the signature page) 3. Completely fill the authority form attached with the signature or copy of POWER OF ATTORNEY (can be your organization’s own similar document) signed by the passenger (the signature should match the passport) Please scan all the related documents and email to station@csair.nl. Thanks for your cooperation. On behalf of China Southern Airlines, we do apologize again for the inconvenience of this long delay. We wish for you understanding in this matter, as well as that you are willing accept our genuine apology. PS: Do NOT fill up attached form with handwriting, but please sign this form with the handwritten signature (the signature should match the passport) and scan to us. Best regards, China Southern Airlines Amsterdam Office WTC Schiphol A6 / Schiphol Boulevard 287 1118 BH Schiphol Airport / The Netherlands Phone: +31 20 4120302 global.csair.com Connect with us: This e-mail and possible attachment may contain confidential information intended for the addressee only. In case you are not the intended recipient, please note that no part of the e-mail or attachment may be disclosed, copied or distributed. Any other action related to this e-mail or attachment is prohibited, and may be unlawful. If you have received this e-mail by error, please notify the sender by return e-mail, and delete this message. From: tim@dondorp.frl [mailto:tim@dondorp.frl] Sent: donderdag 28 maart 2019 10:34 To: station@csair.nl Subject: RE: Delayed flight CZ308/28FEB2019 Dear China Southern Airlines, As mentioned in my previous mail, the late departure from Schiphol is not the only reason why I arrived at my final destination nine hours later. I would therefore also like to see you comment on my other five (!) points: Both your air and ground staff did not want to cooperate to make my transfer as quick as possible. I was seated in the back of the plane, but my request if I could take place in the front of the plane before the landing was not honored while there were free seats available (1). When checking in for my connecting flight, despite repeated requests, I was not given priority (2) and your staff also refused to request security staff to treat me as a priority (3). If only one of these requests had been granted, I would have made my connecting flight. My flight was also rebooked to a flight of nine hours (!) later, while via Garuda Indonesia there was another flight (GA899) available that departed earlier (4). Now I arrived in Jakarta so late that I was forced to stay in a hotel. Costs that you should also reimburse (5). Kind regards, Tim Dondorp Van: station@csair.nl Verzonden: donderdag 28 maart 2019 10:08 Aan: tim@dondorp.frl Onderwerp: RE: Delayed flight CZ308/28FEB2019 Dear Mr. Dondorp, We are currently waiting for proof from the LVNL as there were in fact air traffic restrictions for our flight that day. Please be patient for that. Thank you. Best regards, Passenger Service China Southern Airlines Amsterdam Office WTC Schiphol A6 / Schiphol Boulevard 287 1118 BH Schiphol Airport / The Netherlands Phone: +31 20 4120302 global.csair.com Connect with us: This e-mail and possible attachment may contain confidential information intended for the addressee only. In case you are not the intended recipient, please note that no part of the e-mail or attachment may be disclosed, copied or distributed. Any other action related to this e-mail or attachment is prohibited, and may be unlawful. If you have received this e-mail by error, please notify the sender by return e-mail, and delete this message. From: tim@dondorp.frl [mailto:tim@dondorp.frl] Sent: woensdag 20 maart 2019 18:43 To: station@csair.nl Subject: RE: Delayed flight CZ308/28FEB2019 Importance: High Dear China Southern Airlines, By entering the date (28 February 2019) and the flight number (CZ308) on the official page of the Environmental and Transport Inspectorate of the Dutch Ministry of Infrastructure and the Environment (https://tijdelijk.ilent.nl/…/rech…/extraordinary_conditions/), it appears that no extraordinary (weather) circumstances have been established. If you nevertheless wish to continue to invoke extraordinary circumstances, I would ask you to actually prove that this was the case. If extraordinary weather conditions have already occurred, they are not the cause of missing my connecting flight to Jakarta. I missed it at only a few minutes: when I arrived at the gate it turned out it was closed just a few minutes before. Both your air and ground staff did not want to cooperate to make my transfer as quick as possible. I was seated in the back of the plane, but my request if I could take place in the front of the plane before the landing was not honored while there were free seats available. When checking in for my connecting flight, despite repeated requests, I was not given priority and your staff also refused to request security staff to treat me as a priority. If only one of these requests had been granted, I would have made my connecting flight. My flight was also rebooked to a flight of nine hours (!) later, while via Garuda Indonesia there was another flight (GA899) available that departed earlier. Now I arrived in Jakarta so late that I was forced to stay in a hotel. Costs that you should also reimburse. Given extraordinary circumstances were debatable (see above) and your staff has been absolutely not helpful to me my connecting flight to achieve remains my claim. If you do not grant this claim, I will submit a complaint to the Dutch Inspection for Environment and Transport. In anticipation of your substantive response to the above. Tim Dondorp Van: station@csair.nl Verzonden: woensdag 20 maart 2019 16:35 Aan: tim@dondorp.frl CC: station@csair.nl Onderwerp: Delayed flight CZ308/28FEB2019 Dear Mr. Dondorp, We received your information from our complaint center. The delay of our flight CZ308 on 28 February 2019 from Amsterdam to Guangzhou was due to adverse weather conditions (mist in the morning) and the resulting Airport Traffic Control, these are extraordinary circumstances China Southern Airlines cannot control, therefore there is no compensation according to the regulation. Best regards, Passenger Service China Southern Airlines Amsterdam Office WTC Schiphol A6 / Schiphol Boulevard 287 1118 BH Schiphol Airport / The Netherlands Phone: +31 20 4120302 global.csair.com Connect with us: This e-mail and possible attachment may contain confidential information intended for the addressee only. In case you are not the intended recipient, please note that no part of the e-mail or attachment may be disclosed, copied or distributed. Any other action related to this e-mail or attachment is prohibited, and may be unlawful. If you have received this e-mail by error, please notify the sender by return e-mail, and delete this message. Van: tim@dondorp.frl Verzonden: vrijdag 15 maart 2019 16:18 Aan: ‘customerservice@csair.com’ Onderwerp: FW: EC261/2004 compensation claim Dear China Southern Airlines, My flight of Thursday 28 February 2019 from Amsterdam to Guangzhou (flight number CZ308, online check-in number MG2P76) was delayed, so I missed my connecting flight to Jakarta. Although you offered me an alternative flight, because of this delay I arrived in Jakarta at 21.25 hours instead of 12.35 hours as originally scheduled. Because this time difference is more than 4 hours and the travel distance is more than 3500 kilometers, I hereby claim 600 euros according to the European Union Regulation 261/2004. Looking forward to your fulfilment of my claim. Most sincerely, Tim Dondorp E-ticket number: 7842997019550 Van: flychinasouthern@csair.com Verzonden: vrijdag 15 maart 2019 08:45 Aan: tim@dondorp.frl Onderwerp: EC261/2004 compensation claim So sorry about the inconvinience caused. About your requirement, we suggest that you can contact with our relevant department to help you: Complaint and recommendation Domestic hotline: 95539-1-9 Overseas hotline:+86-95539-1-9 Service hours: 7×24 Email: customerservice@csair.com Tips: If you still have any other questions, please directly reply the original email, without need of deleting its content, or call the official customer service hotline 95539(Domestic hotline)、+86-4008695539(Overseas hotline) or log in the official website ,www.csair.com, beaware of fraud. 【China southern airlines】 China Southern Airlines Customer Service Hotlines: 95539 (domestic) +86-4008695539(international) Email:flychinasouthern@csair.com Website:www.csair.com 日期:2019-03-14 22:40 发件人:tim@dondorp.frl 收件人: ; 标题:EC261/2004 compensation claim Dear China Southern Airlines, My flight of Thursday 28 February 2019 from Amsterdam to Guangzhou (flight number CZ308, online check-in number MG2P76) was delayed, so I missed my connecting flight to Jakarta. Although you offered me an alternative flight, because of this delay I arrived in Jakarta at 21.25 hours instead of 12.35 hours as originally scheduled. Because this time difference is more than 4 hours and the travel distance is more than 3500 kilometers, I hereby claim 600 euros according to the European Union Regulation 261/2004. Looking forward to your fulfilment of my claim. Most sincerely, Tim Dondorp E-ticket number: 7842997019550 _____________________________________________ Van: info@csair.nl Verzonden: dinsdag 5 maart 2019 10:40 Aan: tim@dondorp.frl Onderwerp: Read: EC261/2004 compensation claim Your message To: info@csair.nl Subject: EC261/2004 compensation claim Sent: 4-3-2019 18:10 was deleted on 5-3-2019 10:39. —–Oorspronkelijk bericht—– Van: tim@dondorp.frl Verzonden: maandag 4 maart 2019 18:10 Aan: info@csair.nl Onderwerp: EC261/2004 compensation claim Dear China Southern Airlines, My flight of Thursday 28 February 2019 from Amsterdam to Guangzhou (flight number CZ308, online check-in number MG2P76) was delayed, so I missed my connecting flight to Jakarta. Although you offered me an alternative flight, because of this delay I arrived in Jakarta at 21.25 hours instead of 12.35 hours as originally scheduled. Because this time difference is more than 4 hours and the travel distance is more than 3500 kilometers, I hereby claim 600 euros according to the European Union Regulation 261/2004. Looking forward to your fulfilment of my claim. Most sincerely, Tim Dondorp

    Geplaatst door Godong Indonesie op Woensdag 1 mei 2019
  • Weer thuis (2)

    Weer thuis (2)

    Het is alweer vier dagen geleden dat ik ben ingecheckt in ‘Hotel Dondorp’ te Bolsward. ‘Vreemden’ zouden wellicht het Kyriad Grand Master hotel prefereren vanwege de luxe en natuurlijk het klimaat, maar wat was ik blij eindelijk weer daar te zijn waar het klokje ‘nergens anders tikt’. Een heerlijk Westers toilet waarbij het toiletpapier gewoon weer doorgespoeld kon worden en een Westerse douche waarvan het water gedronken zonder een directe verwijsbrief naar de toilet. Hoewel het bed niet zo lekker lag als de bedden van de laatste drie hotels waar ik overnachtte in Purwodadi was ik er de afgelopen dagen veelvuldig in te vinden. Ik voelde me best ziek, zwak en misselijk en zelfs nu na vier dagen onderduiken ben ik nog steeds niet 100 %. Inmiddels heb ik weer de energie om een bericht op Facebook te zetten. Het zal hierna wel weer wat rustiger zijn op deze Facebookpagina. Plannen voor een vijfde bezoek aan Indonesië zijn nog niet gemaakt, maar wellicht is het leuk wanneer ik vaker een bericht hier plaats (bijvoorbeeld als er nieuws is vanuit Indonesië). Ik kan niets beloven, want zoals eerder gesteld ben ik eigenlijk helemaal geen schrijver, of misschien dan een hele luie. Langs deze weg wil ik nogmaals iedereen bedanken voor de belangstelling. Hoewel Facebook het me al lang had verteld, lieten de afgelopen dagen velen mij weten met plezier mijn verhalen te hebben gevolgd. Van bekenden wist ik dit natuurlijk al, maar ik heb ook veel reacties gekregen van mensen waarvan ik het bestaan niet kon vermoeden. De eerste bezoekjes aan/ van vrienden, familie en kennissen zijn alweer achter de rug. Hoewel ik eigenlijk nog eventjes zou moeten uitzieken en alle indrukken langzaam zou moeten laten bezinken durf ik de balans al wel op te maken. Inmiddels ben ik vier maal in Indonesië geweest. Alle keren heb ik gezegd dat het anders was dan de vorige keren, maar deze keer geldt dat misschien wel meer dan bij de ‘andere keren.’ Was mijn bewustzijn de vorige keren heel nadrukkelijk in Indonesië, deze keer bleef er ook een groot gedeelte achter in Nederland. De familie heeft bevestigd de kwade geesten die Ibu zouden bezetten indien nodig met geweld te zullen (laten) uitdrijven. Daar heb ik nog steeds grote moeite mee, maar ik weet dat ik niets anders kan dan er mee te moeten leren ‘leven’ (ik houd het maar op een primitieve vorm van euthanasie plegen). Over de (gezondheids)toestand van mijn moeder zelf ben ik eigenlijk niet eens heel veel wijzer geworden. Wel ben ik blij dat ik Ibu nog een keer heb mogen ontmoeten, zowel in heldere als verwarde toestand en dat ik zelfstandig het graf van Bapak Radjiman heb kunnen vinden waardoor ik ook weet waar Ibu straks begraven wordt. Belangrijk vond ik ook dat ik Indonesië (Grobogan), met al haar andere normen en waarden, culturen, etc. buiten de ‘beschermende supervisie van mijn familie’ heb mogen beleven, nota bene op een Batavus fiets van Marktplaats (Hollandscher kan toch bijna niet). In totaal heb ik ongeveer 150 kilometer gefietst. Deze 150 kilometer kostte me meer moeite dan me lief is. En dat baat me wel enigszins zorgen. Zoals gezegd zijn er nog geen plannen voor een vijfde bezoek aan Indonesië. Wel zijn er concrete plannen om familieleden naar Nederland en misschien ook wel gecombineerd naar Zweden over te laten komen. Dit zal best veel geld kosten: geld dat de familie in Indonesië natuurlijk niet heeft, maar dat wij ook niet zomaar kunnen ophoesten. Wellicht wel voor één of twee familieleden, maar we willen proberen vier of misschien zelfs wel vijf familieleden over te laten komen. Om dat te kunnen bekostigen, ga ik op verschillende manieren proberen geld in te zamelen. Zo zijn er plannen om een CD op te nemen en te verkopen, donaties te vragen in plaats van cadeau’s voor mijn 40e (oeps) verjaardag 22 april aanstaande, maar ook het fietsen van de Friese Elfsteden Rijwieltocht Pinkstermaandag 10 juni aanstaande voor (Sponsor)geld. Een fietstocht van 240 kilometer. Dat ik daarvoor nog extra moet trainen is me na het in totaal 150 kilometer fietsen in Indonesië verspreid over 10 dagen wel pijnlijk duidelijk geworden. Aan de opname van de CD is nog niet begonnen, ik ben nog niet jarig en ook de Elfstedentocht is nog lang zo ver nog niet. Mochten er mensen zijn die ons toch al financieel willen helpen: dat kan via https://bunq.me/svfr of de knop ‘Online doneren’ op deze Facebookpagina. Elk bedrag (hoe klein dan ook) is meer dan welkom. Terima kasih sebelumnya! Tim Dondorp

    Geplaatst door Godong Indonesie op Maandag 18 maart 2019
  • Amsterdam, Schiphol Airport (2)

    Amsterdam, Schiphol Airport (2)

    De vlucht van twaalf en een half uur viel mij alles mee. Ik zag er erg tegenop omdat de vlucht me op de heenweg erg tegenviel, maar blijkbaar scheelt het dat ik wist wat me te wachten stond. Ik kon me nu beter instellen op deze vlucht. Toevallig zat ik met alleen maar Nederlands op een rij, dus het was nog gezellig ook. Bleven mijn tranen uit toen ik Indonesië verliet (ik vond het nog wel confronterend dat ik daar bij de immigratiedienst moest aansluiten bij de rij ‘foreigners’) ze vloeiden gek genoeg toch toen ik de eerste stappen zette op Nederlandse bodem. Zodra ik thuis was moet ik de boel eerst maar eens tot bezingen laten komen. Helaas zou dat nog even duren. Ilse moest vandaag werken en gisteren had ik met haar besproken dat ik de trein zou pakken. Stiekem hoopte ik echter dat zij, Joanne en Ajanna mij als verrassing zouden opwachten. Om niet het risico te lopen dat ik de trein zou pakken terwijl ze op me stonden te wachten probeerde ik via Google Maps uit te vinden of ze wellicht in de buurt was. Via Google Maps delen we namelijk elkaars locatie: een scheve schaats rijden zit er dus nooit in, of het zou met de buurvrouw moeten zijn (Google mas is nauwkeurig tot 10 meter). Ik zag echter dat Ilse het delen van haar locatie had uitgezet… Mijn hoop begon te groeien en ja wel hoor. Toen ik de aankomsthal binnenliep werd ik door een ontvangstcomité vergast (oud Nederlands voor ‘vereerd’)!

    Geplaatst door Godong Indonesie op Woensdag 13 maart 2019
  • Onderweg naar Amsterdam, Schiphol (2)

    In Jakarta doken ze ik ineens weer op. Allemaal Chinezen bij de gate. Op zich logisch bij een vlucht naar China, maar ’t was wel weer even wennen. Of juist niet, want de Chinezen gedroegen zich weer ouderwets asociaal. Voordringen, schreeuwen, protesteren tegen het personeel. Na een vlucht van 6 uren zit ik nu in Guangzhou bij gate A173 te wachten op vlucht CZ307 naar Amsterdam Schiphol. Natuurlijk zitten daar nu Nederlanders. Om 6.00 uur ’s ochtends hoop ik dan weer op Nederlandse bodem te staan. — traveling to Schiphol from Guangzhou Baiyun International Airport 広州白雲国際空港.

    Geplaatst door Godong Indonesie op Woensdag 13 maart 2019
  • Onderweg naar Baiyun (Guangzhou)

    Onderweg naar Baiyun (Guangzhou)

    Jakarta Soekarno-Hatta International Airport (IATA afkorting: CGK) bestaat uit 3 terminals en de 4e is in de maak. Bijna alle Internationale vluchten vertrekken nu vanaf terminal 3. Sinds 2018 is het mogelijk om per Skytrain gratis van terminal naar terminal te reizen. Deze Skytrain stopt ook op het treinstation van het vliegveld. Vanaf daar kun je overstappen op de trein die je in een ruim halfuur naar het centrum van Jakarta brengt. Super handig zou je zeggen, ware het niet dat de Skytrain totaal niet staat aangegeven. Pas als je er bijna bent, beginnen de bordjes. Rare jongens… (enfin, je weet vast wat ik bedoel). Ik wilde graag deze nieuwe Skytrain proberen maar zoals zo vaak in Indonesië wist ik niet precies waar ik moest zijn. Zo’n trein kun je echter moeilijk verbergen en zolang het niet een metro is (toevallig heeft Jakarta net gisteren de eerste metrolijn van Indonesië in gebruik genomen: https://indearchipel.com/2019/03/12/mrt-jakarta) zou het niet al te veel moeite moeten kosten hem te vinden. Na mijn bagage te hebben afgehaald begon ik met zoeken. Als je weet waar je moet zijn is het ongeveer 8 minuten lopen. Ik deed er twee keer zo lang over, maar ik vond het de moeite waard. Een prachtig treintje dat straks automatisch rijdt (nu nog handmatig bediend). Van Terminal 1 naar treinstation CGK, naar Terminal 2 en Terminal 3 en weer terug (enkel spoors dus). Mijn vlucht naar Guangzhou (vluchtnummer CZ3038) zou vertrekken vanaf Terminal 3. Ik kwam daar natuurlijk veel te vroeg aan. Er werd nog ingecheckt voor de vlucht naar Guangzhou die om 8.00 uur ging. Nog twee en een half uur wachten en dan mocht ik inchecken. Genoeg tijd dus om nog een wc-rolletje vol te schieten en een statusupdate op Facebook te zetten…

    Geplaatst door Godong Indonesie op Dinsdag 12 maart 2019
  • Onderweg naar Jakarta (2)

    Vannacht had ik de toilet zo vaak bezocht, dat ik er een complete toiletrol door had gejaagd. Van slapen is dus niet veel terecht gekomen. Op zich vond ik dat niet erg: ik hoopte zo wat meer slaap te kunnen pakken in het vliegtuig straks. Om 4.00 uur begaf ik me naar beneden om uit te checken. Het hotel had me beloofd me een wake-up call te geven, maar de telefoon in mijn hotelkamer was niet over gegaan. Ik maakte daar bij het uitchecken nog een opmerking over. De receptionist begon te glimlachen en zei: “Dat klopt meneer. Maar dat was ook niet nodig: u bent er toch?” Rare jongens die Javanen… In Purwodadi kan het ’s nachts nog wel eens lastig zijn een Grab-taxi te bestellen, maar in Semarang is dat geen probleem. Het verkeer is ’s nachts qua verkeersdrukte vergelijkbaar met dat van ons mooie Friesland overdag: lekker rustig dus. In 15 minuten werd ik dan ook bij New Ahmad Yani International Airport afgezet. En nu zit ik te wachten op vlucht IN-221 naar Jakarta. Tim Dondorp

    Geplaatst door Godong Indonesie op Dinsdag 12 maart 2019
  • Naar Semarang: Pesonna Hotel

    Naar Semarang: Pesonna Hotel

    Vandaag liep het helemaal anders dan ik had bedacht. Op zich is dat niet de eerste keer hier in Indonesie: inmiddels ben ik er wel achter dat het nationale motto hier ‘Waarom makkelijk doen, als het moeilijk kan’ is. Maar nu ik me eenmaal had ingesteld op de terugreis naar Nederland, merkte ik dat mijn Nederlandse mentaliteit ook weer de overhand begon te krijgen. Ik had het zo bedacht dat ik om 9.30 uur weer de trein zou pakken van Stasiun Ngrombo naar Stasiun Semarang Poncol. Vanuit daar een Grab-taxi te nemen naar Pesonna Hotel Semarang waar ik naar verwachting rond 11.00 uur zou aankomen. Dan zou ik daar mijn vuile was kunnen laten wassen, zodat ik morgen fris en fruitig mijn reis naar Nederland kon beginnen. Gisteravond kreeg ik echter ineens bericht van de familie of ik nog in Godong wilde komen. Er waren nog familieleden die er afgelopen zondag niet waren die nog heel graag afscheid wilde nemen. Dit wilden ze dan graag na hun werk doen (tegen een uur of 13.00). Daar kun je natuurlijk geen ‘nee’ tegen zeggen, hoewel ik wel gelijk besefte dat dit mijn schema danig in de war zou gooien. Aangezien de trein alleen ’s ochtends en het eind van de middag reed kon ik niet meer met de trein naar Semarang en uit ervaring wist ik dat de Grab-taxi’s in Godong niet altijd beschikbaar waren. Dit laatste zou betekenen dat ik vanuit Godong met de bus naar Semarang zou moeten. Met behulp van Grab-taxi’s verliet ik voor de laatste maal Purwodadi. Om 13.00 uur aan ik aan op de Kampong. Het was een aanfluiting, zo ervoer ik het althans: de familie die speciaal zou komen was er niet en die zou volgens zus Nuryati die wel aanwezig was ook niet komen. Ibu die sliep, maar ik besloot haar wakker te maken om dan ten minste haar nog eenkeer gedag te kunnen zeggen. Ibu reageerde echter afwezig en boos. Of ze wist niet wie is was, of ze was nog niet helemaal wakker, of ze was juist boos omdat ze juist wel wakker was of een combinatie van dit alles. Omdat ze Javaans sprak kon ik niet verstaan wat ze zei. Teleurgesteld en erg verdrietig dat ik op deze manier afscheid heb moeten nemen (hoe mooi was het afgelopen zondag geweest) heb ik bijna een uur op de bus naar Semarang staan wachten. Ondertussen kreeg ik van vliegtuigmaatschappij Sriwijaya Airlines via Whatsapp de vraag of ik de welbekende mop van mijn vlucht morgen van Semarang naar Jakarta wellicht kende: hij ging niet! De bus deed er twee uur en drie kwartier over om me naar Bus Terminal Penggaron te brengen. Vanuit daar kon ik wel een Grab-taxi bestellen die er nog eens een uur over deed om me bij Hotel Pesonna te brengen. In plaats van om 11.00 uur, kwam ik er nu pas om 18.30 uur aan om vervolgens last-minute een vervangende vlucht naar Jakarta te regelen. De enige vlucht die nog beschikbaar was, vertrok morgenochtend 6.00 uur. Dat betekende dat ik om 4.00 uur zou moeten opstaan en dat ik daarom mijn vuile was niet meer kon laten wassen (deze zou pas later in de ochtend klaar zijn). Omdat ik nog steeds last van mijn ‘koridor kursi’ (kursi = stoel, koridor = gang, maar stoelgang is in het Indonesisch eigenlijk buang air besar; waarom makkelijk doen als het moeilijk kan) had en ik weer verhogingsverschijnselen begon te krijgen, heb ik eerst nog een Apotheek gezocht waar ik medicijnen tegen diarree en paracetamol heb gehaald. Voor Ilse wist ik bij de Mall Pentagon Semarang nog op de valreep een ‘skipas’ te scoren. Omdat ik tevens niet fit was besloot ik, zwaar de smoor hebbende in het verloop van deze dag en het feit dat ik nu om 4.00 uur moest opstaan wegens het omboeken naar een veel vroegere vlucht, te gaan slapen. Bang voor de lange reis morgen… Tim Dondorp

    Geplaatst door Godong Indonesie op Dinsdag 12 maart 2019
  • Hotel21

    Hotel21

    Vanochtend werd ik badend in het zweet wakker van de hitte. Om één of andere reden was de airco vannacht uitgevallen: dik aftrekpunt voor het FrontOne hotel. Ik besloot er verdere geen punt van te maken: na een lekkere koude douche en een ‘kattige’ Nasi Goreng als ontbijt zou ik toch naar het 21Hotel en degene die na mij komt die redt zich wel (eigenlijk is het Hotel21, maar dat rijmde niet). Hotel21 was het duurste hotel in Purwodadi, maar ook dit hotel haalde het wat mij betreft niet bij het Gryad Grandmaster Hotel. Dat de prijs hoger was begreep ik deze keer echter wel: als enige hotel had dit hotel een minibar (klein koelkast), die zo koud stond ingesteld dat ik ook de koelkastdeur open had kunnen zetten ter compensatie van de kapotte airco. Het sanitair was erg goed, sterker nog: de toilet had een geïntegreerde sproeier met een keiharde ijskoude (dat wel natuurlijk) straal op je eh…. gat gericht, zodat je het hele zaakje kon schoonspuiten na een grote boodschap. Ook handig voor als je nog een beetje slaapdronken bent en je nog een beetje wakker moet worden, zo kwam ik de volgende ochtend achter. Het grote raam dat deze kamer rijk was bood een prachtig uitzicht op… de daken en muren van lelijke gebouwen die heel dicht bij stonden en de helft van de kamer was behangen met baksteenbehang. Tenslotte zag ik dat ik ook nu weer twee coupons had voor het ontbijt van morgenochtend. Rare jongens, die Javanen. Vanmiddag besloot ik weer naar Luwes Winkelcentrum te gaan. Ik had nu één jurkje voor Ajanna gekocht, maar als vader probeer je het natuurlijk goed te doen en dat betekende dat ik dan niet zonder jurkje voor Joanne thuis kon aankomen straks. Ik heb al eerder uit de doeken (nee, geen woordspeling deze keer) gedaan dat kleding kopen niet bepaald mijn grootste hobby is en na twee uren wanhopig graaien, snuffelen en piekeren had ik nog geen jurkje voor Joanne gevonden. Er waren wel jurkjes in haar maat, maar die waren echt gewoon heel lelijk. Wel vond ik een heel schattig jurkje voor Ajanna. Dat jurkje kon ik gewoon niet laten hangen. Stom natuurlijk, want hoe kan ik Joanne straks nog onder ogen komen? Gedwee liep ik van Luwes terug richting Hotel21 (ik had geen fiets meer) toen ik een ontzettend vervallen oud, onooglijk en bijna kartonnen Toko tegen het lijf liep. Nou ja, figuurlijk dan, want als ik er daadwerkelijk tegenaan was gelopen was het onherroepelijk ingestort. Er werd de mooiste batik-kleding verkocht. Batikken (betekent ‘veel puntjes’ in het Javaans) is een hele oude kunstvorm uit Java om een geweven stof met verf van een decoratie te voorzien. Sinds 2009 staat Batik vermeld op de Lijst van Meesterwerken van het Orale en Immateriële Erfgoed van de Mensheid. Het was een kwestie van ‘nu of nooit’, maar dat ik in het Engels geholpen zou worden dat kon ik natuurlijk wel vergeten: “Eh, anak perempuan saya tujuh tahun,” (mijn dochter is zeven jaar oud) probeerde ik dapper. Nu weet ik ook wel dat Joanne nog maar vijf is, maar ik had al wel gezien dat de kinderen in Indonesië veel kleiner waren dan bij ons. Joanne is twee jaar geleden naar een school geweest in Godong. Ze was daar toen de jongste, maar wel de grootste van de klas. De verkoopster begreep mijn vraag en bracht me naar een doos met batik-jurken. Ik heb er twee gekocht, dus nu durf ik bijna met een gerust hart thuis te komen. Voor Ilse moest ik namelijk nog een skipas kopen. Eigenlijk is het een kipas (waaier), maar zo onthoud ik het beter. Hopelijk slaag ik daar in als ik morgen in Semarang ben, want hier in Purwodadi heb ik erg geen gevonden. Teruggekomen ik het hotel, besloot ik mezelf te trakteren. Het was nu immers ‘bonteavond’ (mijn laatste avond in Purwodadi), dus ik besloot zitting te nemen in het restaurant om daar gezellig uit eten te gaan. Nou ja, gezellig: het was een enorm groot restaurant en waren verder geen andere gasten. Dat had mijn argwaan misschien moeten wekken. “Berapa banyak orang?” (met hoeveel personen bent u) vroeg de ober. “Anda bahasa Ingris?” (spreekt u ook Engels) probeerde ik nog. De ober schudde meewarig het hoofd. “Satu,” (één) antwoordde ik waarop de ober mij met zoveel medelijden aankeek dat ik er koud van werd. Met het eten was niets mis, maar ik had ongeveer drie happen genomen toen er een complete geluidsinstallatie en een beamer het restaurant binnen werd gereden. Blijkbaar was het tijd voor Karaoke. De ober deed het ‘even’ voor. VALS!!!!! En hoezo kon hij geen Engels: het waren allemaal Engelse liedjes. Ik wist niet hoe snel ik mijn eten naar binnen moest werken om daarna haastig naar mijn kamer boven te vluchten. De ober heeft verder de hele avond gekaraoked in een volstrekt leeg restaurant. Rare jongens die Javanen… Tim Dondorp

    Geplaatst door Godong Indonesie op Maandag 11 maart 2019
  • Front One Hotel

    Front One Hotel

    Van Godong weer terug naar Purwodadi dus. Dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan. Aanvankelijk wachtte ik op de bus die van Semarang via Godong naar Purwodadi reed, maar om een reden die mij niet bekend was kwam die niet. Ondertussen was ik gesnapt door mijn zus Nuryati. Dat was ook niet zo gek. Zus Nuryati verdient de kost door het verkopen van deels eigen verbouwde groente en fruit. Blijkbaar had ze een klein houten opslaghokje aan de kant van de weg en liet ik nou net voor dat hokje op de bus wachten. “Grab-car,” zei ze tegen me. Hoewel mijn voorkeur nog steeds uitging naar op de bus wachten, besloot ik maar te voldoen aan haar verzoek en via de Grab app probeerde ik een Grab-taxi te bestellen. Helaas bleef de app de melding geven dat er geen grab-taxi’s beschikbaar waren. Noodgedwongen koos ik daarop voor een grab-biker. Gelukkig waren deze wel beschikbaar, maar om nu te zeggen dat het fijn rijden is 20 kilometer achterop een hobbelende moter met een veel te zachte achterband, dus een veel te beurse kont? Het alternatief was natuurlijk lopen dus eigenlijk mocht ik niet klagen, maar ik was toch blij dat ik na een dollemansrit van bijna drie kwartier de lobby instapte van hotel FrontOne. FrontOne hotel heeft als thema muziek. Op zich leuk, maar het bleek alleen visueel te zijn. Dat is niet zo handig als het om muziek gaat. Dus veel foto’s en plaatjes van muziek instrumenten, maar instrumenten die je daadwerkelijk kon bespelen, ho maar. Dan haak ik al snel af natuurlijk. Hotel FrontOne bevindt zich schuin tegenover Gryad Grand Master Hotel: ook uit het centrum dus en het is het andere hotel dat ook via Booking.com te boeken is. Het was duurder dan het Gryad Grand Master Hotel en wat mij betreft is dat niet gerechtvaardigd. Ook hier was het bed heerlijk, maar het Gryad Master Hotel straalde gewoon meer luxe, rust en comfort uit. Het FrontOne Hotel was gehorig en de kamers waren kleiner. Het sanitair was verder wel goed en er was zelfs een klein zwembad. Het ontbijt was bescheiden, maar goed te doen. Terug naar het thema muziek: mijn gitaar heb ik best gemist. Als ik wat zit aan te modderen met mijn gevoelens dan pak ik al snel de gitaar om even wat weg te pingelen: dat geeft me vaak troost en verlichting. Nu heb ik al heel wat gemengde gevoelens voor mijn kiezen gehad hier in Grobogan en dat ik mijn gitaar niet voor het grijpen had ervoer ik toch wel als een groot gemis. Helemaal omdat Sander Metz (ook iemand die uit Indonesië geadopteerd is) mij gevraagd had of ik het liedje ‘Op Straat’ (vertaling van Street of London, uitgevoerd door Guus Meeuwis) ten gehore wilde brengen in zijn theatervoorstelling van vandaag ‘De grote meezingshow’, waarvan de opbrengst bestemd was voor Hart4Sulawesi: een initiatief van Hartini Van Rijssel (ook geadopteerd uit Indonesië) dat zich inzet voor de slachtoffers van de aardbeving in Sulawesi eind september vorig jaar). Ik had Sander mijn medewerking toegezegd, maar ik moest daar helaas op terugkomen toen ik later besloot naar Indonesië te gaan. Sander heeft het lied daarom zelf maar gezongen (zie https://www.facebook.com/sander.me…/videos/2289562877976986/). Ik heb er met een beetje weemoed naar gekeken: graag had ik erbij willen zijn. Hoewel ik eerder heb gezegd dat vergelijken eigenlijk nooit goed is, vind ik de tekst van het liedje wel toepasselijk; zeker met de taferelen die ik gezien heb in de sloppenwijken in het achterhoofd. Wat dat betreft merk ik dat ik er aan toe ben om weer naar Nederland te gaan. Zeker nu het officiële afscheid van de familie is geweest. Ik mis Ilse, Joanne en Ajanna ontzettend, evenals de bruine boterhammen met oude kaas (let wel: in deze volgorde). Ik ben nu voor de vierde keer in Indonesië geweest en alle keren heb ik Indonesië op een andere wijze beleefd, bekeken en gezien. En ik ben blij wederom gezien te hebben dat het goed is. Saya pulang! Tim Dondorp

    Geplaatst door Godong Indonesie op Maandag 11 maart 2019
  • Afscheid van de familie (4)

    Afscheid van de familie (4)

    Verbaasd werd ik vandaag pas om 9.00 uur wakker. Hoewel ik gisteren bijna de hele dag geslapen had was ik vannacht niet één keer wakker geweest. Nog mooier was dat ik ik me op een beetje hoofdpijn na eigenlijk weer fit voelde. Dat kwam me mooi uit, want vandaag zou ik me gaan voorbereiden op mijn terugreis naar Nederland. Nog één hotel te gaan in Purwodadi, daarna nog eentje in Semarang en dan de lange vliegreis terug naar Nederland. Vandaag zou ik reeds afscheid nemen van mijn familie. Waarom vandaag al? Omdat het vandaag zondag is en de familie dan op de kampong is. Over het ontbijt en over het uitchecken bij Hotel Kencana kan ik vrij kort zijn: er vonden geen incidenten plaats. Eventjes dacht ik van wel, want toen ik het ontbijt achter de kiezen had, toen zag ik op de menukaart dat ik zojuist ‘Nasi Goreng Kucing’ op had. Geschrokken vroeg ik een medewerker of ik daadwerkelijk kat (kucing) had gegeten. Ik meende eigenlijk geen verschil met het ‘Nasi Goreng Ayam’ (kip) te proeven. Ik werd weer eens niet begrijpend aangekeken, waarop een andere medewerker hard begon te lachen: wat bleek? In de Nasi Goreng zaten gewoon stukjes kip, maar met Kucing werd ‘kleine portie’ (ontbijt) bedoeld: als ware het een portie voor een kat. Rare jongens die Javanen, maar als je er over nadenkt toch ook zo gek weer niet. Wanneer ik koninginnensoep eet verwacht ik tenslotte toch ook niet mijn tanden in de eh… armen van Koninging Maxima te zetten? Zus Nurul wist dat het vandaag mijn laatste dag in Godong zou zijn, dus ze had me een paar dagen geleden een bericht gestuurd met de vraag of het niet leuk zou zijn om met de hele familie te gaan zwemmen. Of ik dan wel voor de hele familie de entree wilde betalen. Natuurlijk wilde ik dat wel. “Regel het maar,” had ik teruggewhatsappt. Gisteren had ik nog om een statusupdate gevraagd, maar Nurul vertelde me dat de familie niet echt massal geantwoord had. Ik stelde daarop voor om dan eerst in Godong af te spreken en dat we dan ter plekke wel zouden zien hoe of wat. Zo gezegd zo gedaan. Maar ik had de laatste hap Nasi Goreng Kucing nog niet volledig doorgeslikt of ik kreeg bericht van Ratna. Waar ik was: de hele familie stond met nageslacht en aanhang klaar bij Waterboom Klambu. De definitieve afspraak was naar mijn idee nog niet gemaakt, laat staan dat er een tijd was afgesproken, maar ik heb de familie laten weten dat het nog minimaal twee uur zou duren voordat ik ter plaatse kon zijn (ik moest nog inchecken in het nieuwe hotel, daarna mijn fiets ophalen bij een ander hotel en vervolgens 20 kilometer fietsen om in Godong of Klambu te kunnen zijn. Hierop is de familie maar zonder mij gaan zwemmen. Toen ik inderdaad twee-en-een-half uur later in Godong aankwam, kwam de familie net terug. Omdat ik begreep dat het entreegeld een issue was, betaalde ik dit terug aan degene die het ‘voorgeschoten’ had waarna ik tot ’s avonds bij de familie ben gebleven. Omdat het mijn laatste keer in Godong zou zijn, ben ik ook een behoorlijke tijd met Ibu, mijn oudste broer Ismanto, mijn oudste zus Nuryati en mijn jonsgte zus Ratna die als tolk zou fungeren apart gaan zitten. Ik heb hen nogmaals uitgelegd waarom ik deze keer de keuze heb gemaakt in Purwodadi te verblijven. Daarnaast wilde ik nu echt weten hoe het met de gezondheid van Ibu ging en ook hoe de familie hiermee omging. Van Ismanto begreep ik dat hij gezien heeft hoe kwade geesten bezit hebben genomen van Ibu en dat de familie inderdaad van plan is binnenkort met behulp van Rukya deze geesten te verdrijven. Hoe moeilijk ik dit ook vind: er zit voor mij niets anders op dan dit te respecteren. Ik heb nog wel even doorgevraagd, maar Ismanto kon hier niet heel specifiek in zijn, behalve dat het nogal heftig was toen de geesten bezit namen van Ibu en dat Ibu sinds dien niet meer zichzelf is. Aan de hand van zijn verhaal, heb ik zelf het vermoeden dat Ibu een beroerte heeft gehad; maar wie zal het zeggen? Op mijn vraag wat de familie met mijn verzoek heeft gedaan toch ook Ibu gebruik te laten maken van de reguliere gezondheidszorg vertelde Isman me dat er regelmatig een dokter komt kijken maar dat deze dokter heeft gezegd dat hij behalve het voorschrijven van medicijnen weinig tot niets meer voor Ibu kan doen en dat de familie zich er op moet voorbereiden dat Ibu er binnenkort misschien niet meer is.Deze doktersbezoeken en de voorgeschreven medicijnen kosten geld en daarom hebben de kinderen van Radjiman en Ibu tijdens de eerste familievergadering na het overlijden van Radjiman besloten om wekelijks 20.000 IDR af te staan om zo de gezondheidszorg van Ibu te kunnen bekostigen. Toen ik dat hoorde, had ik ook de behoefte om hier aan me te doen. Omdat ik niet elke week naar Indonesië zou kunnen,stelde ik voor elk jaar voor een jaar (1.040.000 IDR = 65 euro) te betalen. Ismanto’s reactie maakte me erg verdrietig en wederom schieten de tranen me weer in de ogen terwijl ik dit aan het typen ben. Hij begon te huilen en hij zei dat de familie heel goed besefte het ‘recht’ mij om financiële steun te vragen te hebben verspeeld op het moment dat ze mij ter adoptie had afgestaan. Hierop stelde ik de familie de vraag of ze mij dan niet als familie zag. Tot dat moment bleek uit niets dat Ibu ook maar iets van het gesprek te hebben meegekregen maar op het moment dat zus Ratna mijn vraag vertaalde wierp ze zich huilend in mijn armen, ondertussen allerlei zinnen in het Javaans prevelend die ik niet verstond. We hebben elkaar alle vijf lang en stevig vastgehouden. Een moment dat me altijd bij zou blijven. En hoewel het verdriet dat we toen allen voelden een emotie is die de taalbarrière oversteeg fluisterde Ratna in mijn oor wat Ibu mij in het Javaans had gevraagd. Of ik ook na haar dood voor de familie zou willen blijven zorgen. Niet zozeer financieel, maar het niet vergeten van de familie in Indonesië, maar ook in Zweden (Lin en Emelie) en in Nederland (Mark) zou al voldoende zijn. Ik heb Ibu beloofd er alles aan te doen om aan haar wens te kunnen voldoen. We waren nog niet bijgekomen, toen ik resoluut 1.050.000 IDR pakte van het geld dat neef Nuris mij had terugbetaald om dit aan Ibu te geven. Een deel van mij wilde meer geven, maar ik ben oprecht van mening dat dat niet juist zou zijn. Hoewel ik, zeker in vergelijking met de familie, makkelijk geld kan missen (wat is de wereld oneerlijk verdeeld), wil ik me er absoluut voor waken het signaal af te geven liefde (af) te willen kopen. De familie begon weer te huilen, maar nu kon ik oprecht zeggen dat dat niet hoefde omdat ik toch feitelijk hetzelfde deed als alle andere kinderen… Ook de adoptie kwam nog ter sprake. Ibu herinnert zich helemaal niets meer van de adoptie, maar Ismanto en Nuryati wel. Althans daar ga ik gemakshalve maar vanuit. Want toen we adoptie bespraken waren ze het vaak onderling niet met elkaar eens. Waar ze het wel over eens waren, was dat ik voor Mark ben geboren. Dit verbaasde mij: mijn hele leven had ik gedacht dat Mark ouder was dan ik omdat in mijn adoptiepapieren stond vermeld dat ik de jongste van ons twee was. Toen ik dat aan Ismanto en Nuryati vertelde zeiden ze dat dat klopte: volgens oud Javaans gebruik wordt de eerstgeborene bij een tweeling de jongste genoemd: de ander blijft namelijk langer in de moeder, waardoor deze als ouder wordt gezien. Rare jongens die Javanen, maar wel een mooie gedachte. Tevens kwam ik er achter dat de Indonesische namen van Mark en mij niet kloppen. Op mijn paspoort staat ‘Heri Setiowan’, maar dat moet ‘Heri Setiawan’ zijn en op die van Mark staat meen ik ‘Hero Setiono’, maar dat moet ‘Heri Setiono’ zijn. Zo krijgt het ‘jezelf ontdekken in Indonesië’ wel een hele letterlijke betekenis. Het is nu toch echt tijd om afscheid te nemen. Mijn fiets zou ik bij de familie achterlaten. In het begin maakte ik mij daar een beetje zorgen over: de familie supportte het hele idee van mijn fiets niet dus ik wist ook niet of ik de fiets er wel kon achterlaten. Ibu wilde echter heel graag mijn fiets als aandenken aan mij in haar huis hebben (en ze heeft al zo’n klein huis). Joanne had thuis een tekening gemaakt. Die gaf ik in haar bijzin (aan de hand van een live video verbinding met Bolsward) aan Ibu, waarna ik met behulp van een Grab-bike onderweg ging naar het volgende hotel: hotel FrontOne. Tim Dondorp

    Geplaatst door Godong Indonesie op Zondag 10 maart 2019