Categorie: Doneeractie

Allereerst moet ik mijn excuses aanbieden voor de ‘radio stilte’ na mijn fietsavontuur afgelopen Pinksteren, zeker gezien de vele donaties die ik voor mijn biologische familie heb mogen ontvangen. Maar liefst 650 euro (!) is er gedoneerd en daar word ik oprecht heel stil en heel dankbaar van. Dat zou voldoende geld zijn om in ieder geval één familielid uit Indonesië een kijkje in het leven van Mark, Lin, Emelie en mij te kunnen gunnen. Zoals jullie hebben kunnen lezen en zien op https://www.facebook.com/hunt4heru/posts/3013779248640066 heb ik van het begin tot aan Dokkum stevige tegenwind gehad en dat heeft me vanaf Tzummarum en dan vooral het stuk vanaf Nij Altoena tot aan Dokkum grote parten gespeeld. De Zeedijk aldaar werd me uiteindelijk fataal: het lukte mij gewoon niet om vooruit te komen, ik probeerde het wel maar op een gegeven moment voelde het alsof een linke bovenbeenspier afknapte waarna ik het grootste gedeelte van de Zeedijk ben gaan lopen. Hierdoor kwam ik om 12.17 uur aan bij de stempelpost in Holwerd, aanvankelijk twee minuten te laat om door te mogen, maar het bestuur van de Fietselfstedentocht had vanwege de tegenwind besloten de stempelposten in Holwerd en Dokkum een halfuur langer open te houden. Gelukkig maar, want ook in Dokkum kwam in 20 minuten na oorspronkelijke sluitingstijd van de stempelpost aan om wel weer op tijd de stempelpost in Leeuwarden te bereiken. Gelukkig maar, want het extra half uurtje gold enkel voor de stempelposten in Holwerd en Dokkum. Inmiddels kreeg ik veel last van mijn linker bovenbeen, maar wilde ik voor sluitingstijd van de stempelpost in Bolsward aankomen, dan moest ik harder fietsen dan 20 kilometer per uur fietsen. Uiteindelijk kwam ik enkele minuten na sluitingstijd van de stempelpost aan in Bolsward. Ik vond een verdwaalde stempelaar nog bereid me toch een stempel te geven waarna ik de spreekwoordelijke balans opmaakte: ik zat nu 11 uren op de fiets en ik had nog weinig tot niets gegeten en geen pauzes gehad. Wilde ik op tijd in Sneek aankomen, dan moest ik nu het eten overslaan en doorfietsen. Had ik geen last gehad van mijn linker bovenbeen dan had ik het gedaan, nu moest ik echter realistisch zijn: op eigen tempo de resterende 87 kilometer uitfietsen zou al lastig zijn, maar het leek me onmogelijk om zonder eten en een geblesseerd linker bovenbeen de Elfstedentocht uit te fietsen in de (deel)tijdbestekken die er nog voor stonden. Diep teleurgesteld en geëmotioneerd besloot ik na 11 uren en 140 kilometer fietsen te stoppen. Ik ben naar huis gegaan om te eten, te douchen, te gaan slapen om het de hele dag erna en nu nog volledig gehad te hebben met die ‘piep’ Fietselfstedentocht. Gisteren las ik in het nieuws dat ik bij de 750 fietsers behoorde die de Elfstedentocht niet hebben kunnen volbrengen. Ik heb een diep respect voor al die fietsers die de Elfstedentocht wel konden uitfietsen, maar aangaande mijzelf moet ik gewoon realistisch zijn: het is voor mij te hoog gegrepen om de Elfstedentocht uit te fietsen bij windkracht 4 á 5. En dat brengt me wel in grote verlegenheid aangaande de donaties die ik heb mogen ontvangen. Ik kan me goed voorstellen wanneer donateurs hun geld nu terug willen. Mochten er donateurs zijn die hun geld terug willen, dan roep ik hen op me dit te laten weten via PM. Tim Dondorp

Geplaatst door Godong Indonesie op Woensdag 12 juni 2019

Na https://www.facebook.com/1228636020487740/posts/2973242732693718 dit bericht is het even stil geweest op het gebied van fietsen. De reden is dat ik lange tijd getwijfeld heb of ik de Elfstedentocht wel wilde fietsen. De Elfmerentocht kostte mij meer moeite dan ik had gedacht ik heb nog steeds wat last van mijn bovenbeenspieren en de binnenkant van mijn knieën, mijn rugklachten spelen de laatste tijd wat op, de weersvoorspellingen zijn niet zo goed en het konijn van de buurvrouw vindt mij niet lief… Allemaal redenen die ik voor mijzelf probeer aan te dragen om de Elfstedentocht niet te hoeven fietsen, maar als ik heel eerlijk ben dan ben ik gewoon teleurgesteld dat ik de tocht alleen zal fietsen. De intentie was samen met mijn tweelingbroer ‘voor Indonesië’ te fietsen, maar na zijn mededeling dat hij niet mee zal fietsen merk ik dat ik het gewoon erg moeilijk vind gemotiveerd te blijven. Vanavond vroeg Ilse me waarom ik morgen überhaupt zou fietsen: om het sponsorgeld zou het mij niet te doen zijn, want daar was ik volgens haar helemaal niet mee bezig. Dat laatste dat klopt: omdat ik zo twijfelde of ik wel zou gaan fietsen, was ik helemaal niet bezig met het ophalen van sponsorgeld. Waarom ik het dan toch zou doen? Ik kon Ilse daar aanvankelijk geen antwoord opgeven, maar toen ik er langer over nadacht merkte ik dat ik gewoon nieuwsgierig was of ik het nog een keertje zou kunnen. Ik zou het een test willen noemen, maar Ilse noemde het ‘midlife crisis’. Verder hebben we een goed huwelijk, maar als dit waar zou zijn dan zou ik dat niet tof vinden. Uiteraard zag Ilse dat anders: ze vond het al lang best dat ik geen Harley-Davidson had gekocht om mee te doen met de motor-Elfstedentocht. Hoewel ik tot noch toe dus niet heel actief om sponsors heb gevraagd, hebben zich inmiddels toch een paar sponsors gemeld 😍. Eén van hen heeft gisteravond zelfs een kaarsje voor me aangestoken in de kerk. Deze gebaren vind ik zo lief en geruststellend (mocht ik de tocht niet overleven, dan brandt er al een kaarsje voor me) dat ik mezelf een flinke schop onder mijn kont heb gegeven (overigens niet slim als je de volgende dag 12 tot 15 uur op een zadel moet blijven zitten) waardoor ik nu vol overtuiging kan zeggen: “Moarn giet it oan!” Om 6.04 uur zal ik vanuit Bolsward vertrekken en als ik hetzelfde gemiddelde tempo haal als bij de Elfmerentocht (15,5 km/uur) en een uur pauze in totaal neem, dan zal ik ongeveer rond 23.00 uur finishen. Voor de mensen die mij morgen willen volgen of onderweg willen supporteren: mijn live locatie is weer via https://www.google.com/…/data=!3m1!4b1!4m5!7m4!1m2!1s110751… (Google Maps) te zien. Mij succes wensen (onderweg of hieronder in de comments) zou mij al heel erg helpen, maar uiteraard wil ik ook graag het uiteindelijke doel (geld inzamelen om leden van mijn Indonesische familie Radjiman Nederland en Zweden te kunnen laten zien) onder de aandacht brengen. Daarom roep ik een ieder die dit leest op één euro (meer mag natuurlijk ook) te doneren via https://bunq.me/svfr. Liken en/ of delen is Lief! Tim Dondorp

Geplaatst door Godong Indonesie op Zondag 9 juni 2019

The day after… Na een nachtje woelen van de spier- en rugpijn (?) werd ik vandaag 3.30 uur wakker, waarna ik niet meer kon slapen. Ik lag er al om 20.00 uur in; wat dat betreft heb ik mijn uurtjes wel gepakt, maar toch… Nu moet ik het natuurlijk niet groter maken dan het is, maar het viel me gisteren best wel tegen. Waar je bij de Elfstedentocht nog wel eens ‘recreanten’ ziet werd ik gisteren voor mijn gevoel omringd, of liever gezegd voorbij gesjeesd, door professionals. Aan alle kanten sjeesden men mij voorbij. Dat zal vast ook wel aan mij liggen, want ik was gek genoeg niet vooruit te branden. Hoewel ik op sommige stukken rond de 20 kilometer per uur kon fietsen, had ik het merendeel wind tegen (wind gedraaid ?) waardoor ik over de gehele afstand slechts een gemiddelde snelheid van 15,5 kilometer per uur haalde. Voor 17.00 uur moest ik gisteren binnen zijn; uiteindelijk was ik 16.48 uur terug in Sneek voor de laatste controle stempel. Dit kwam deels doordat ik een aantal cruciale pijlen had gemist. Ik mocht tussen 8.00 uur en 9.00 uur ’s ochtends vertrekken en ik vertrok natuurlijk pas om 9.00 uur. Reeds in Sneek reed ik verkeerd door rechtstreeks koers te zetten naar de nieuwe Mc Donalds. Toen ik weer terug op de juiste koers was, duurde het een kleine drie kwartier en toen had zo ongeveer iedereen (inclusief twee steppers, twee hele oude vrouwen en een bejaard eenden echtpaar) mij ingehaald. Dat betekende dat ik de rest van de tocht alleen mocht fietsen (saai!) en aangaande de pijlen dus ook op mijzelf was gewezen. En daar is het meerdere keren misgegaan. Degenen die gisteren mijn live-locatie in de gaten hebben gehouden (laat even in de comments weten of dit werkte) zullen dan ook vast gezien hebben dat ik me niet helemaal aan de juiste route heb gehouden. Zo had ik ‘na Koudum’ rechtdoor naar De Hel (It Heidenskip) gemoeten, maar ik ging daar links af langs de N359 en omdat ik daar vanzelfsprekend geen rode pijl meer tegen kwam, fietste ik tot richting Hindeloopen voordat ik er achter kwam dat ik toch echt ergens een pijl gemist moest hebben. Haastig maakte ik rechtsomkeer, maar het werd mij duidelijk dat ik niet meer op tijd in Oudega (SWF) aan zou komen (tot 15.45 uur kon daar een stempel gehaald worden). Ik besloot daarom via de Alde Dyk naar Workum te fietsen en een stuk af te snijden door via Nijhuizum en het Brekkenpaad naar Oudega (SWF) te fietsen. Daar kwam ik vlak voor sluitingstijd bij de stempelpost aan. Vanaf daar fietste ik weer conform de voorgeschreven route naar Heeg om bij IJlst weer verkeerd te rijden. Gelukkig had dit niet zoveel impact: Sneek kon ik natuurlijk wel vinden. Net op tijd (iets voor vijven) kwam ik aan bij de eindcontrole. Tot mijn verbazing kreeg ik nog een medaille ook (daar had ik bij mijn voorinschrijving niet voor betaald). De Alternatieve Elfmerentocht mag ik dan gehaald hebben (mijn kilometerteller gaf aan dat ik 104 kilometer gefietst had, dus ondanks artikel 2 van het REGLEMENT: ‘Het is niet toegestaan van de aangegeven route af te wijken’, keur ik het goed); het is me duidelijk dat de Elfstedentocht straks nog een behoorlijke kluif wordt 🙁 . Tim Dondorp

Geplaatst door Godong Indonesie op Zaterdag 25 mei 2019