Auteur: Tim Dondorp

Na een kort nachtje (drie uurtjes slapen) stapten wij om 4.00 uit vanochtend lokale tijd in de taxi onderweg naar Semarang. Gisteravond laat (23.00 uur lokale tijd) is één van onze koffers bij ons hotel aangekomen en slechts vijf minuten voor we in de taxi stapten is onze tweede koffer bij ons hotel afgeleverd. Nu eten we ons take away ontbijt van het hotel op in een klein restaurantje op het vliegveld in Jakarta om om 7.10 uur lokale tijd het vliegtuig te nemen naar Semarang (vluchtnummer SJ 244). Hopelijk dat we daar al onze bagage in een keer terug krijgen.

Geplaatst door Godong Indonesie op Zondag 26 juni 2016

Oh nee! De bagagehal is leeg en onze koffers zijn er niet. Na een snelle check door het luchthaven personeel bleek dat ze nog in Amsterdam stonden. Als het goed is worden ze morgen in ons hotel in Jakarta afgeleverd; we zullen zien! Bij de taxi aangekomen de ons naar ons hotel zou brengen, bleek Tim reeds voor compensatie te hebben gezorgd. Hij legde namelijk een koffer in de taxi waarvan hij dacht die van pa was. De koffer was pa echter onbekend. Tim besloot zijn vergissing meteen te melden bij de beveiliging van Sokarno-Hatta International Airport. Hierna was er enigszins sprake van paniek, maar na een kort en stevig onderhoud op een griezelig klein kamertje met maar liefst acht beveiligingsmedewerkers waarvan er slechts één een heel klein beetje Engels kon, mochten we dan toch de taxi instappen.

Geplaatst door Godong Indonesie op Zaterdag 25 juni 2016

Zeven uur stil zitten in een vliegtuig. Daar valt natuurlijk niet veel over te vertellen. Behalve dan dat het een super luxe vliegtuig was en er wat problemen waren met de acceptatie van de autostoel die we speciaal voor deze vliegreis hadden gehuurd zodat Joanne beter kon slapen. Uiteindelijk is dit toch gelukt (zie foto). Er werd goed voor ons gezorgd door de cabin crew. Blijkbaar was ons gedeelte van het vliegtuig toegewezen aan een stewardess die er niet zo veel zin in had. Ze was bijzonder kortaf en ze keek bijna de hele vlucht zo boos dat je haar enkel het hoog nodigde durfde te vragen. Gelukkig zag ze er wel mooi uit, zodat pa zijn lijfspreuk “Die vrouw is toch mooi van lelijkheid”, ook weer hier 100 % van toepassing was. Thanks for flying with Qatar Airways…

Geplaatst door Godong Indonesie op Maandag 27 juni 2016

Vandaag is het dan zover. Na een heel jaar hier naar uit te kijken en (psychische) voorbereidingen gaan we dan eindelijk naar Indonesië. We wilden perse vanuit een schoon en opgeruimd huis vertrekken, dus hiermee legden we best wat druk op ons zelf, maar met hulp van Bianca die op het laatste moment kwam helpen is het toch gelukt. Om 14.00 uur werden we opgehaald door Ilse haar ouders, maar uiteindelijk vertrokken we pas iets voor 15.00 uur. Dit kwam doordat Mollie achter het verkeerde kant van het deurtje van onze wasmachine terecht was gekomen (hoe en waarom is me nog steeds niet helemaal duidelijk) en dat deurtje heel lang niet meer open wilde. Uiteindelijk konden we dan toch vertrekken. Naar mijn gevoel kwamen we voorspoedig aan op Schiphol. Annemarie, Arjen waren er ook om ons uit te zwaaien. Erg lang hebben we niet van elkaar kunnen genieten want wij waren zo ongeveer de laatsten die aankwamen. Ideaal want bij het inchecken van onze bagage was er van een wachtrij geen sprake. Wel moesten we bijzonder lang wachten bij de paspoort controle. Zolang dat we niet meer naar de wc konden, zo bleek toen Ilse er al op zat en ik net het eerste beetje tandpasta uit de Elmex mini tube kneep. “This is the final boarding call for Mr. Dondorp, Mr. Dondorp, miss Dondorp and misses Dondorp. Please go to the gate immediately, or your luggage will be removed from the plane,” zo klonk het uit de toiletspeakers. Afknijpen dus en na een korte sprint zaten Dondorp, Dondorp, Dondorp, Dondorp en Dondorp dan ook veilig in het vliegtuig, onderweg naar Doha (Qatar).

Geplaatst door Godong Indonesie op Maandag 27 juni 2016